چرا بعضی ها از آشپزی و رستوران داری درآمد بالا دارند و بعضی نه؟

به گزارش پایگاه خبری خبربین آنلاین ،تصور کنید وارد یک رستوران کوچک در یک محله می شوید، طعم غذای آن ها بی نظیر است، مواد اولیه تازه به نظر می رسند و دستپخت سرآشپز عالی است. با این حال، چند ماه بعد با بنری مواجه می شوید که از تعطیلی دائم آن رستوران خبر می دهد. در نقطه مقابل، مجموعه هایی را می بینید که غذاهایشان نه فوق العاده است و نه قیمتی رقابتی دارند، اما هر ماه شعبه جدیدی در شهر افتتاح می کنند. سوال اینجاست، چرا کسی که هنرمندانه آشپزی می کند درگیر بحران های مالی است، اما فردی ممکن است حتی خودش آشپزی نکند اما به ثروت می رسد؟ سعی کرده ایم در این مقاله به تمامی سوالات شما پاسخ دهیم.

چرا بعضی آشپزها ثروتمند می شوند و بعضی درجا می زنند؟

در ادامه به طور کامل به بررسی این موضوع پرداخته ایم:

تله ی مهارت، علت پیشرفت نکردن

بسیاری از کسانی که عاشق آشپزی هستند، با این پیش فرض اشتباه که اگر غذای خوب بپزم، مردم برای آن صف می کشند، وارد این حرفه می شوند. که این باور کاملا اشتباه است. وقتی شما در آشپزخانه منزل خودتان غذا درست می کنید، یک هنرمند هستید که تمام توجهتان به طعم است. اما زمانیکه صاحب یک کسب و کار در زمینه صنایع غذایی هستید، باید نقش های متعددی مانند بازاریاب، حسابدار، مدیر منابع انسانی و … را ایفا کنید. کسانی که از آشپزی پولدار نمی شوند، افرادی هستند که ترجیح می دهند تمام روز را پیش بند ببندند و پشت اجاق گاز باشند. زمانی در این حرفه موفق می شوید که از نقش آشپز به نقش مدیر سیستم تغییر وضعیت دهید.

سیستم سازی، روشی برای تکثیر کیفیت

اگر طعم غذای شما امروز با فردا متفاوت است، یعنی شما سیستم ندارید، فقط یک استعداد فردی دارید که با خستگی شما تغییر می کند. برای پولدار شدن در این صنعت، باید بطور استاندارد آشپزی کنید. یعنی وزن تمام مواد غذایی مورد استفاده باید با ترازوی دیجیتال اندازه گرفته شود، زمان پخت باید دقیق باشد و حتی نحوه چیدمان بشقاب باید طی یک دستورالعمل مکتوب به پرسنل آموزش داده شود. وقتی سیستم سازی می کنید، شما کسب و کاری ساخته اید که قابل تکثیر است. یعنی می توانید چندین شعبه داشته باشید و در همه آن ها همان کیفیتی را ارائه دهید که در شعبه اول بوده است.

اقتصاد پنهان آشپزخانه

صنعت غذا پر از هزینه هایی است که در نگاه اول دیده نمی شوند. بسیاری از رستوران دارها با دیدن قیمت خرید مواد اولیه و قیمت فروش غذا، فکر می کنند سود بسیار بالایی دارند. اما آن ها هزینه های پنهان مانند استهلاک تجهیزات، مصرف انرژی، دستمزد پرسنل، اجاره بها، هزینه های بازاریابی و مالیات را در محاسبات خود نمی آورند. مهم ترین دلیلی که باعث سود نکردن برخی از رستوران ها می شود، دور ریز است. آشپزهای موفق کسانی هستند که به طور وسواس گونه ای روی مدیریت پسماند نظارت دارند. اگر شما در پایان روز گوشت یا سبزیجات دور می ریزید، در واقع در حال ریختن سود خالص خود به سطل زباله هستید.

مدیریت منو

یکی از اشتباهات در رستوران های تازه تاسیس، داشتن منوهای بسیار شلوغ است. صاحبان این رستوران ها تصور می کنند با ارائه انواع غذاها مشتریان بیشتری جذب می کنند، در حالی که برعکس عمل می کنند. منوی شلوغ باعث می شود انبار شما پر از مواد اولیه ای باشد که برخی از آن ها کم مصرف هستند و زود فاسد می شوند. علاوه بر این، آشپزخانه برای پختن ده ها نوع غذا باید تجهیزات و پرسنل زیادی داشته باشد که سرعت کار را به شدت کاهش می دهد.باید منو را تا حد امکان خلوت کنید و فقط روی ۵ یا ۱۰ محصول که محبوب هستند و حاشیه سود بالایی دارند، تمرکز نمایید

فروش با تمرکز بر احساس مشتری

محیط رستوران، نوع موسیقی، نورپردازی، نحوه برخورد پرسنل و حتی جنس ظروف، همه بخشی از محصولی هستند که شما می فروشید. آشپزهای پولدار می دانند چطور برای کار خود شخصیت بسازند. آن ها روی برندینگ تمرکز می کنند. اگر شما پیتزای معمولی خود را با یک بسته بندی که غذا را گرم و ترد نگه می دارد و با یک لحن خاص در گفتگو با مشتری ارائه دهید، محصول شما ارزش افزوده پیدا می کند.

زنجیره تامین و نقش آن در افزایش قدرت چانه زنی

یکی دیگر از تفاوت های آشپز معمولی با مدیر موفق، نوع نگاه به تامین کنندگان است. کسی که به صورت خرد از بازارهای تره بار خرید می کند، همیشه قیمت بالاتری می پردازد و کیفیت موادش نوسان دارد. اما کسی که به ثروت می رسد، با تولیدکنندگان مستقیم و عمده فروشان بزرگ قراردادهای بلند مدت می بندد. این کار باعث می شود قیمت خرید مواد اولیه به شدت کاهش یابد و کیفیت نیز ثابت بماند.

مدیریت کارکنان

آشپزخانه به دلیل اینکه گرم، پرفشار و پر استرس است، به یکی از سخت ترین محیط های کاری دنیا شناخته شده است. ریزش نیروی کار در این حوزه بسیار بالا است و هر بار که یک نیروی کار متخصص را از دست می دهید، هزینه زیادی بابت استخدام و آموزش نیروی جدید می پردازید. مدیران موفق می دانند که پرسنل راضی، مشتریان را راضی نگه می دارند. آن ها برای پرسنل خود محیطی ایجاد می کنند که در آن احساس احترام کنند، حقوق عادلانه دریافت کنند و به رشد شغلی خود امیدوار باشند.

کار کردن دیگر محدود به محیط اداری نیست

در برخی منابع آموزشی حوزه آشپزی، از جمله در آموزشگاه دنیز، آشپزی امروز دیگر محدود به داشتن یک سالن پذیرایی نیست. آشپزهای باهوش مدل های کسب و کار خود را تغییر داده اند. یکی از این مدل ها، آشپزخانه های ابری است. در آشپزخانه های ابری، شما نیازی به دکوراسیون مجلل و اجاره ملک در خیابان های اصلی شهر ندارید. شما فقط روی کیفیت پخت و ارسال آنلاین تمرکز می کنید. این کار هزینه های ثابت شما را به شدت کاهش می دهد و سود شما را به شدت افزایش می دهد. همچنین، فروش محصولات نیمه آماده و منجمد با برند شخصی در فروشگاه ها، تهیه انواع سس و ادویه های مخصوص، برگزاری دوره های آموزشی و همکاری با اپلیکیشن های تحویل غذا مانند اسنپ فود یا تپسی فود و… همگی روش هایی هستند که شما را از محدودیت جغرافیایی رستوران خارج می کند.

باید بدانید که سود واقعی در اولین خرید مشتری نمی باشد، سود در خریدهای بعدی است. هزینه ای که برای تبلیغات و جذب یک مشتری جدید می کنید بسیار بالا است. اگر آن مشتری برای یک بار خرید کند و دیگر برنگردد، شما در واقع ضرر کرده اید. ثروت در صنعت غذا از طریق مشتریان وفادار ایجاد می شود، کسانی که به صورت هفتگی به شما سر می زنند یا هر بار که می خواهند از بیرون غذا سفارش دهند، نام شما اولین گزینه در ذهن آنها است.

جمع بندی

این مقاله نقشه راهی برای شما بود تا بدانید برای موفقیت نباید فقط یک سرآشپز عالی باشید، باید به یک کارآفرین در صنعت غذا تبدیل شوید که اعداد و احساسات را به صورت همزمان مدیریت می کند. تفاوت ثروتمندان و شکست خوردگان در همین نکته است، آشپزهای شکست خورده روی غذا تمرکز می کنند، اما آشپزهای ثروتمند روی ساختن کسب و کاری که غذا می فروشد.